تفسير : تجاوزكاران پيمانشكن ! همانگونه كه در آيات قبل ديديم اسلام پيمانهاى مشركان و بتپرستان را - مگر گروه خاصى - لغو كرد ، تنها چهار ماه به آنها مهلت داد تا تصميم خود را بگيرند ، در آيات مورد بحث دليل و علت اين كار را بيان مىكند ، نخست به صورت استفهام انكارى مىگويد : « چگونه ممكن است مشركان عهد و پيمانى نزد خدا و نزد پيامبرش داشته باشند » ؟ ! ( * ( كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ عِنْدَ اللَّه وَعِنْدَ رَسُولِه ) * ) . يعنى اينها با اين اعمال و اينهمه كارهاى خلافشان نبايد انتظار داشته باشند كه پيامبر ص بطور يك جانبه به پيمانهاى آنها وفادار باشد . بعد بلافاصله يك گروه را كه در اعمال خلاف و پيمان شكنى با ساير مشركان شريك نبودند استثنا كرده مىگويد : « مگر كسانى كه با آنها نزد مسجد الحرام پيمان بستيد » ( * ( إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ) * ) . « اين گروه ما دام كه به پيمانشان در برابر شما وفادار باشند شما هم وفادار بمانيد » ( * ( فَمَا اسْتَقامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ ) * ) . « زيرا خداوند پرهيزكاران و آنها كه از هر گونه پيمان شكنى اجتناب مىورزند دوست دارد » ( * ( إِنَّ اللَّه يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ) * ) . در آيه بعد همين موضوع با صراحت و تاكيد بيشترى بيان شده است ، و باز به صورت استفهام انكارى مىگويد : « چگونه ممكن است عهد و پيمان آنها را محترم شمرد در حالى كه اگر آنها بر شما غالب شوند هيچگاه نه مراعات